Een ongelezen boek

ik weet geen wereld
voel me altijd zoek
heb vreemde gezichten
in een hoek op de omslag
van een ongelezen boek

beweeg in jacht
bejaag met souplesse
ga op pad als
stemmen mij bevelen
dwingend zonder vraag

denken kan ik niet
in het geroezemoes
van twisten die in
spanningen gaan gisten
dan barst ik hysterisch uit

zie mezelf vliegen
met een wanhoopslach
heb de touwtjes
eindelijk teruggegeven
zonder ik is er geen leven

wil melker
17/10/2015
www.wilmelkerrafels.deds.nl

Zal jou nooit vergeten

weet het wel
mag niet stil blijven staan
maar wat was ik dom
door jou te laten gaan

ik doe stoer en blij
maar zo voel ik me helemaal niet
van binnen overheerst er pijn
dat ik jou zomaar gaan liet

vraag mezelf wel eens af
waarom ging ik die strijd niet aan
maar trok ik mij stilletjes terug
en liet alles zijn gang maar gaan

waarom ik het deed
zal jij nooit weten
het enige wat ik nog wil zeggen
ik zal jou nooit vergeten

…Anony…

Verdwenen schaduw

Nu ik voor de spiegel sta,
en voel dat m’n schaduw
is verdwenen.
Het vreemde beeld,
in de spiegel bedwongen.
Mezelf weer recht
in de ogen kijk, weet ik
dat ik het gevecht
eindelijk heb gewonnen!

loes schaap

doelloos leven

Het leven kan zo doelloos wezen,
als je geen werk hebt in je leven.

Waarom zal zij nog op tijd op staan,
zij hoeft niet naar haar werk te gaan.

Vele brieven heeft ze al geschreven,
een paar keer een reactie gekregen.

Uitgenodigd om op gesprek te komen,
zij begon al van haar baan te dromen.

Dan kiezen ze een andere man of vrouw,
verdrietig, gehoopt dat dit iets worden zou.

Janneke Troost

Eén blik.

Niets is pijnlijker,
dan teleurgesteld worden.

Door die ene persoon.

waarvan je dacht,
dat die je nooit pijn zou doen.

Een blik.

Een woord.

Een stille wenk.

Elkaar zo kennen,
is een geschenk.

Een luisterend oor.

Een lief gebaar.

Samen genieten.

Met elkaar.

Danique Wolters

Samen maar toch alleen.

Samen stonden wij sterk
En niemand kon ons breken
We begrepen elkaar
Zonder dat we het uit zouden spreken

Samen konden wij alles aan
En gingen er samen tegen aan
Hieven ons hoofd op
Zodat we ons door alle ellende heen konden slaan

Samen wist ik wie ik was
Jij gaf mij mooie momenten
Door gewoon jezelf te zijn
Jij, met al jouw talenten

Maar samen is nu alleen
En waar ik ga, ga jij niet meer heen
Jouw buien en rare kuren doen mij zeer
Maar zoals jij is er geen!

Samen, laat ik je toch niet gaan
Want je zult ondanks alles voor altijd in mijn hart blijven staan
Maar ik ga verder met mijn leven
En hoop dat jij je voortaan zelf overal door heen kunt slaan.

Irma

Hopeloos op zoek

Jouw haar geschoren
helemaal kaal…
Jouw blik afkeurend
en jouw hart
hard als staal…

Een wrat op je neus
en poriën op je huid…
Jouw stem zo anders
bombastisch en luid.

Jouw vuile trui
en je versleten broek
gekeken naar alle kanten
en niet gevonden wat ik zoek.

Rand Helawi